eleştirilmek insana ne kadar ağır gelir.kabullenmez insan.yanlışını görmek istemez adeta.yada yanlışını görmek istemeyişinden mi yoksa o yanlışı nasıl yaparım diye mi düşünür.benim için galiba ikinci seçenek ağırlıkta…
bir eleştiriye maruz kaldığım zaman,bunu nasıl yaparım!diye başmın etini yiyorum nerdeyse.sinirimi etrafımdaki eşyalardan çıkarıyorum,vurup kırıyorum anlayacağınız.gözlerimi kan çanağına döndüresiye kadar ağlıyorum.yani kendim ediyorum kendim buluyorum.ama eleştirileri dikkate alıp, düzeltebiliyorumdur inş hatalarımı.en önemlisi de bu.
yanlışımızdan pişman olup bir daha yapmamak için tövbe etmek
YA RABBİ BEN PİŞMANIMMMM….
fazi
Hüzüntü hanım demiş,
Mayıs 28, 2007 @ 9:19 pm
Kimi zaman hepimiz bunları yaşıyoruz.Önemli olan eleştiri isabetli yapıldıysa bunlardan kendimize ders çıkarmak bir dahasına sizin de söylediğiniz gibi tövbe etmek.Lakin günümüzde insanoğlu laf ola beri gele eleştirileri de yapabilmekte.Eleştiriyi gerçekten doğruluğuna inandığımız bir konu için yapıcı şekilde yapmalıyız.Bütün bunların dışında bende pişmanım bilerek bilmeyerek işlediğim tüm günahlarımı Allah affeder inşallah!Selam ile..
Hüzünbaz demiş,
Mayıs 28, 2007 @ 9:20 pm
Bir baska sevdiğim blogda hüzüntü hanım ismini kullanmamı söylemişlerdi oradan sonra buraya uğrayınca isim hüzüntü olarak kaldı.Kusura bakmayın
digilak demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 9:17 am
hüzünbaz hanım esftağfirullah ne kusuru
tebessüm ettirdiniz sağolasınız…
dikkate alacağımız elşetiriler o zaman eleştiriyi yapan kişinin kişiliğini bilmemizden de geçiyor desenize
RABBİM cümlemizi affettsin inş.
dua ile…
Hatice demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 10:47 am
faziletcim,
tipik bir basak olarak ben de elestiri almaktan nefret ederim. ama elestirildigim zaman oyle buyuk tepkiler vermem. sen niye o kadar yoruyorsun ruhunu anlamadım dogrusu.
elestiriden ziyade elestirenin kim oldugu onemli aslında. eger seni elestiren bunu hak ve adalet ile yapabilecek biriyse o zaman onun soylediklerinden faydalanmaya calıs. ama yok is olsun diye konusuyorsa salla gitsin
ama soyleyeyim ikinci secenekten sonra adın ukalaya cikacaktir
e onu da salla..
sevgiler,
Hatice demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 10:47 am
bu arada nasihat verenleri sevmez miydin acaba?
))
sakın soyleme sevmiyorsan
digilak demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 11:26 am
hayır haticecim severim askine,
bilirim ki nasihati dinlersem mutlaka bir faydası olacaktır bana.
hele senden dinlemek daha güzel
neden yoruyorsun ruhunu diyorsun ya ,oda benim özelliğim galiba.en küçük şeyi bile kafama takarım
bu yüzden şimdiden ağardı şaçlarım
muhabbetle canım…
usluu demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 12:54 pm
Hayirli olsun yeni sayfan digilak kardesim .
digilak demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 6:18 pm
teşekkür ederim uslu kurbanım
Onur demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 7:50 pm
Bende böyle durumlarda içime atar kendime zarar veririm… En azından eşyalardan çıkarmak daha iyi içine atmaktan iyidir.
Dut Ağacı demiş,
Mayıs 29, 2007 @ 9:10 pm
Bi dostumu eleştireyim dedim. Ama uygun olmayan bir ortamda, çoğunluk içimde yaptım. Dostuyum, nasılsa haklıyım, beni iyi bilir diye düşünmüştüm. Meğer yanlış düşünmüşüm.
Kişinin nefsini ezmemek lazım, uygun lisan ve uygun mekan çok çok çok önemli.
Değilse üzülüyor karşı taraf. Kalkp kırmak ve Kabe bağıntısı beni bunalımlara iten bir şey zaten. Çok üzülmüştüm, sonra özür diledik ve barıştık elhamdülillah.
Gün o gündür eleştiriye, elertirmeye dikkat ediyorum
digilak demiş,
Mayıs 30, 2007 @ 5:41 am
onur;
benimde içime attığım durumla da oluyor.bilirim ne kadar zarar verdiğini insanın
dut ağacı;
üzülmezmi hiç. hatasını söylüyorsun zaten ,bir de çoğunluğun içinde.ağır gelmiştir muhakkak.ama ne güzel yalnışını düzetmişin.
dua ile…