yeni bir hayata alışmak çok zor benim için.kendi dünyama yeni birini birilerini katmak.
güven inşa etmek.sevebilmek sayabilmek.ve kişileri olduğu gibi kabul edebilmek en zoru da bu oluyor.
şu nefs birilerini olduğu gibi kabul etmiyor.bir şeyleri aşabilsem çok rahatlıyacağım ama olmuyor
sıkılıyorum.halimden de herkes birşeylerin normal gitmediğini anlıyor ama ellerinden birşey gelmiyor
iş bende bitiyor da .fazilet bunu beceremiyor 
yazmak istiyor gönül,birşeyler yapmak istiyor.aslında yazılacak ve yapılacak o kadar şey varki.vakit mi yok yoksa çok mu tembel oldum bilemiyorum…
…
insan nasıl bir ruh haline sahiptir anlamıyorum,bir bakıyorsun ruh bunalımlarındayken bir bakıyorsun mutluluk aleminde dolaşıyor yüreği…
bende böyleyim.çok çabuk oynuyor hayatım bir bakıyorum sıkıntılar içinde bir bakıyorum huzur ferahlık içinde.anlaşıldığı üzere Fazilet bu aralar mutlu,
içi huzur dolu yine :)
Allah ıma sonsuz hamdler olsun.Rabbim sıkıntıda olan herkesin gönlüne ferahlık versin…
